İbrahim Aleyhisselâm, çocukluğunda put satardı. Zira babası «Âzer» marangoz olup, her gün dört tane put yapardı. Bunlardan ikisini Hazreti İbrahim'e, ikisini de kardeşi «Yebîa»ya verirdi. Hazreti İbrahim, putun boğazına bir ip bağlayarak mezbelelere çıkar ve şöyle bağırırdı:
— Sahibine bir faydası olmayıp, belki zarar ve ziyanı olan şu nesneyi kim satın alır?
Bir gün sokaklarda yine böyle bağırırken, bir kadın:
— Ey İbrahim! Kardeşin nerededir?
— Ne yapacaksın?
— Ondan bir ilah satın almak istiyorum.
— Niçin benden satın almıyorsun?
— Kardeşinin putları seninkinden daha güzeldir.
— Ey Kadın! Ben sana bir put satayım ki, ocağını yaksın, yemeğini pişirsin ve suyunu ısıtsın. _
— Ya İbrahim! O nasıl şeydir?
— Bende olan satılık putları üç kısım yaparsın. Birisi ile ocağını yakar, birisi ile yemeğini pişirir ve diğeri ile de suyunu ısıtırsın.
Bu söz kadına çok tesir etti ve başını aşağıya eğip biraz düşündü. Hz. İbrahim:
— Ey kadın! Eğer bu putlara rağbet etmiyorsan, benim bir İlahim vardır ki, yardım istesen yardım eder. Her kim işini O'na havale ederse halleder.
— Ya İbrahim! Umarım o dediğin İlah Nemrud'dur.
— Hayır ey kadın! Nemrud ve Nemrud'un gayri herkes O'nun kuludur.
— Ya İbrahim! O anlattığın İlah'a ne İle erişilir?
— Bir kimsenin, huzuru kalb ve ihlas ile «Lâ İlahe İllallah» demesi ile. Kadın:
— Lâ İlahe İllallah, dedi. Bu kelâmı henüz bitirmeden, önündeki putlar da düşüp secde ettiler. Daha sonra kadın şöyle devam etti:
— Ya İbrahim! Senin ilah'ın ne güzel İlah'tır ki, bir kimse O'ndan başkasından ümid etse zarar görür. O'ndan gayriye ibadet etse zayi olur, diyerek putları iki taşın arasına koyup parçaladı ve bundan sonra senin İlâh'ından başkasına ibadet etmem deyip, İslâm'a dahil oldu.
— Sahibine bir faydası olmayıp, belki zarar ve ziyanı olan şu nesneyi kim satın alır?
Bir gün sokaklarda yine böyle bağırırken, bir kadın:
— Ey İbrahim! Kardeşin nerededir?
— Ne yapacaksın?
— Ondan bir ilah satın almak istiyorum.
— Niçin benden satın almıyorsun?
— Kardeşinin putları seninkinden daha güzeldir.
— Ey Kadın! Ben sana bir put satayım ki, ocağını yaksın, yemeğini pişirsin ve suyunu ısıtsın. _
— Ya İbrahim! O nasıl şeydir?
— Bende olan satılık putları üç kısım yaparsın. Birisi ile ocağını yakar, birisi ile yemeğini pişirir ve diğeri ile de suyunu ısıtırsın.
Bu söz kadına çok tesir etti ve başını aşağıya eğip biraz düşündü. Hz. İbrahim:
— Ey kadın! Eğer bu putlara rağbet etmiyorsan, benim bir İlahim vardır ki, yardım istesen yardım eder. Her kim işini O'na havale ederse halleder.
— Ya İbrahim! Umarım o dediğin İlah Nemrud'dur.
— Hayır ey kadın! Nemrud ve Nemrud'un gayri herkes O'nun kuludur.
— Ya İbrahim! O anlattığın İlah'a ne İle erişilir?
— Bir kimsenin, huzuru kalb ve ihlas ile «Lâ İlahe İllallah» demesi ile. Kadın:
— Lâ İlahe İllallah, dedi. Bu kelâmı henüz bitirmeden, önündeki putlar da düşüp secde ettiler. Daha sonra kadın şöyle devam etti:
— Ya İbrahim! Senin ilah'ın ne güzel İlah'tır ki, bir kimse O'ndan başkasından ümid etse zarar görür. O'ndan gayriye ibadet etse zayi olur, diyerek putları iki taşın arasına koyup parçaladı ve bundan sonra senin İlâh'ından başkasına ibadet etmem deyip, İslâm'a dahil oldu.
Comment